วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า (HNY 2018)

นี้คือบันทึกความทรงจำของผมเอง (ปอ วิชเยนทร์) หัวข้อนี้ผมตั้งใจเขียนเพื่อเล่าเรื่องราวของตัวเอง เผื่อสักวันหนึ่งผมลืมมัน ผมจะได้กลับมาอ่านมันอีกครั้งว่าได้ทำอะไรบ้าง

บันทึกความทรงจำ “วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า”  Happy New Year 2018
(29 ธ.ค. 2560 ถึง 1 ม.ค. 2561)

29 ธ.ค. 2560

(บุคคลในเนื้อเรื่อง ปอ โต้ง อนุชา กั้ง)
บ้านอนุชา (คุ้มบ้านหนองเต่า หมู่บ้านห้วยตลาด ตำบลท่าด้วง อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์)

ตอนนี้ผม โต้ง อนุชา เราแพลนที่จะเดินทางไปเพชรบูรณ์ (บ้านอนุชา) ในช่วงค่ำนี้ หลังจากเลิกงานห้าโมงเย็น ผมได้เดินทางเข้า กทม. เพื่อไปขึ้นรถกับเพื่อนที่สวนจัตุจักร ซึ่งเราเริ่มออกเดินทางเวลาประมาณ 19.30 น. และไปแวะซื้ออาหารสดที่จะเอาไปทำกินกันที่ตลาดไท แถวรังสิต 1.jpg

2

3

ซื้อเสร็จก็เดินทางต่อสิครับ รออะไร เพื่อนโต้งขับรถยาวไปครับ แน่นอนเรารู้กันอยู่แล้วว่าช่วงเทศกาลรถมันติดขนาดไหน เหนื่อยหน่อยกับการใช้เวลาในการเดินทาง แต่แผนของเราก็คือ เที่ยวก่อนถึงเข้าไปบ้านอนุชา

4.jpg

30 ธ.ค. 2560

เวลาประมาณ 05.00 น. ซึ่งไม่แน่ใจกับช่วงเวลา เราเดินทางมาถึงเขาค้อ จากนั้นก็เก็บภาพบรรยากาศตอนดึกหน่อย ก่อนที่จะไปนอนในรถรอดูทะเลหมอก แต่ก็ต้องผิดหวัง เพราะตื่นขึ้นมา มันไม่มีทะเลหมอก ฮ่าๆ กำเลยกู อุตส่าห์นอนรอ

6.jpg

5

7

8

9

10.jpg

หลังจากที่ผิดหวังกับทะเลหมอกแล้ว เราก็เดินทางต่อกัน โดยเราไปที่ “กังหันลมเขาค้อ” ส่วนมากที่นั้นจะเป็นสวนสตอเบอรี่ และก็วิวสวยจากกังหันลม โดยเขาจะมีรถบริการขับไปจุดต่างๆ ซึ่งค่าบริการคนละ 60 บาท ก็ถือว่าไม่แพงมากเท่าไรนะครับ เดียวไปดูบรรยากาศด้านหน้ากันเลยละกันว่าเป็นยังไง

11

12

13

มันมีสองฝั่งนะครับ (ซ้ายและขวา) เดียวนั่งรถไปดูฝั่งซ้ายกันเลย
14

23

22

15

16

25

18

20

21

24

26

ดูบรรยากาศกันไปแล้วคราวๆ กับวิวฝั่งซ้ายเดียวเราไปดูอีกฝั่งกันเลยดีกว่าครับ
27.jpg

28.jpg

29

30

31

32

33

34

35

หลังจากเที่ยวที่ กังหันลมเขาค้อเสร็จ เราก็เดินทางต่อกัน โดยจุดหมายต่อไปคือ “วัดผาซ่อนแก้ว” แต่คนเต็มครับจนแทบไม่มีที่จอดรถ เราจึงตัดสินไปถ่ายรูปวิวแถวนั้น โดยมันจะมีร้านกาแฟใกล้ๆ กับวัดผาซ่อนแก้ว ซึ่งผมจำชื่อร้านไม่ได้ ซึ่งวิวสวยมาก อากาศเย็นสบาย เราจึงจอดถ่ายรูปตอนนั้นสักสิบห้านาที แล้วก็ขับรถไปที่วัดผาซ่อนแก้ว แล้วก็ไหว้ในรถ ฮ่าๆ (ที่จอดรถเต็ม ขับวนจนต้องออกทางเดิม) หลังจากนั้นจึงเดินทางไปที่บ้านของอนุชา เดียวเราไปดูบรรยารอบวัดผาซ่อนแก้วเลยดีกว่า

36.jpg

39

38.jpg

37.jpg

40

41

42

43

ไปกันเรา ไปที่บ้านอนุชาต่อ ก่อนอื่นต้องไปรับเพื่อนกั้งก่อน แต่ดันลืมถ่ายรูปบ้านเพื่อนกั้งกลับทางเข้าบ้านอนุชา เสียดายพอสมควร บรรยากาศดีมากเลยระหว่างทางเข้าบ้าน เป็นเหมือนเขื่อนตลอดระหว่างทาง ไหนจะมีล่องแพอีก งั้นข้ามไปตอนถึงบ้านอนุชาเลยแล้วกัน และก็เริ่มทำข้าวเย็นกินกัน

44

45

46

47

48

49

50

51

จบไปสำหรับมื้อค่ำนี้ กินเสร็จก็นั่งแล้วก็เข้านอนกัน เพราะเหนื่อยกับการเดิน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันต่อ

31 ธ.ค. 2560
วันนี้หนักหน่อยตื่นมาก็จะเกือบเที่ยงละ ไม่รอช้าครับ ทำกับข้าวมื้อเที่ยงกันเลยสิครับรออะไรล่ะ ไม่ต้องอาบน้ำกัน เพราะหนาว ฮ่าๆ เดี๋ยวค่อยไปอาบน้ำที่ลำธารกัน ธรรมชาติสุดๆ

52.jpg

53

54

55

56

หลังจากกินข้าวเสร็จก็เดินเข้าป่ากัน ไปหาผลไม้ เล่นน้ำที่ลำธารสิครับจะรออะไร อ่อลืมบอกไป ที่นี้ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์นะครับ ถ้าจะโทรคุณต้องเดินขึ้นไปบนเขา ไฟฟ้าไม่มีนะ ใช้โซลาเซลล์แปลงพลังงานแสงอาทิตย์เป็นไฟฟ้าแทน แล้วก็น้ำใช้น้ำที่ต่อท่อจากต้นน้ำลำธาร มันก็รู้สึกดีแบบหนึ่งนะครับ ที่ได้อยู่แบบนี้ ไม่ได้ใช้โทรศัพท์คุยกับใคร ไม่ต้องดิ้นร้นไรมาก ไม่ต้องรับรู้เรื่องราวข้างนอก ทำให้คนเราหันหน้าคุยกันมากขึ้น รู้สึกดีมากๆ บ่นมาซะยาวเลย ลองหันหน้าคุยกันบ้างนะครับ หยุดเทคโนโลยีบ้างก็ได้ ป่ะๆ ไปเล่นน้ำกัน

57

58

59

60

61

62

64.jpg

65.jpg

66.jpg

67.jpg

68.jpg

69.jpg

70.jpg

63.jpg

ผมว่าชีวิตคนเรามันก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากนะครับ แค่รู้จักกับคำว่าพอ เราควรไปอยู่กับธรรมชาติ โดยไม่มีอินเตอร์เน็ตบ้าง แต่งตัวสบายๆ บ้านๆ ทำตัวยังไงก็ได้ตามที่เราอยากทำ แต่ไม่เดือดร้อนคนอื่น คุยกับคนข้างๆ ให้มากขึ้น ชีวิตมันก็มีความสุขดีนะครับ ใส่ใจคนใกล้ตัวบ้างนะครับ อย่ามัวแต่ก้มหน้าเล่นมือถือ วางมันลงแล้วลองมองดูรอบๆ ตัวบ้าง มันอาจจะเจออะไรดีๆ นะครับ งั้นไปเก็บผลไม้กันต่อเลยละกันครับ

71

72

73

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

86

87

สิ้นสุดของวันนี้จบลงด้วยได้ผลไม้มากพอสมควร กลับไปกินข้าวอาหารป่าที่พ่อของอนุชาเตรียมไว้ให้ สุดท้ายก่อกองไฟนั่งคุยกัน ไม่ถึงเที่ยงคืนเลยพากันง่วง แยกย้ายกันไปนอนซะงั้น แต่มันก็มีความสุขดีนะครับที่ได้มาใช้ชีวิต พูดคุย ทำอะไรด้วยกันแบบนี้ รู้สึกว่าไม่ลำบากเลย แต่กลับมีความสุขซะอีก ขอบคุณมิตรภาพดีๆ แยกย้ายนอนครับ

1 ม.ค. 2561

ปีใหม่ทั้งทีไปทำบุญกันหน่อยก่อนแยกย้ายกัน กินข้าวที่วัด ทำตัวสบายๆ มีความสุขดี แต่เสียดายน่าจะอยู่ต่ออีกสักวัน อนุชามันทำข้าวหลามต่อ แต่ผมและเพื่อนแยกย้ายกันกลับวันนี้ เพื่อเตรียมตัวทำงานกัน

20180101_074253.jpg

1514936289572.jpg

1514936282085

บันทึกภาพกันหน่อยว่าครั้งหนึ่งว่า “วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า” เป็นความทรงจำที่ดี ว่างๆ เราค่อยมาเจอกันอีก

สุดท้ายและท้ายสุดนี้ เราลองว่ามือถือลงหรือปิดเน็ตเพื่อใช้มือถือแค่ถ่ายภาพ หยุดโซเซียลหรือเทคโนโลยีต่าง แล้วเงยหน้าพูดคุยกัน นั่งมองอะไรๆ รอบข้างบ้าง บางครั้งคุณอาจจะเจออะไรที่แปลกใหม่ ความคิดที่แปลกใหม่ ทุกวันนี้เวลาเราทุกข์หรือสุข เป็นอะไรยังไง เราเคยคุยกับคนใกล้ตัว รอบข้างบ้างหรือป่าว ทุกวันนี้เทคโนโลยีเข้ามา มันมีทั้งข้อดีข้อเสีย อยู่ที่ว่างเราจะใช้ อย่าให้ความสัมพันธ์ระหว่างกันมันน้อยลงเลย เมื่อก่อนภาพถ่ายกว่าจะได้แต่ละภาพนั้นยากเหลือเกิน มีภาพถ่ายด้วยกันอันหนึ่ง มองทีไรนึกถึงทุกที่ มีคุณค่ามาก เก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี แต่สมัยนี้ถ่ายภาพง่าย มีภาพเยอะ ไม่รู้จะดูอันไหน ได้มาง่ายก็ไม่ค่อยเห็นค่า นั้นแหละครับละเงยหน้ามองกัน คุยกัน หยุดโซเซียลบ้างในบางครั้ง ให้ความสำคัญกับคนใกล้ตัวบ้าง ขณะที่มีเวลาได้อยู่ด้วยกัน ไปพักผ่อนกันบ้างนะครับทุกคน นี้จากความวุ่นวาย แล้วไปอยู่กับธรรมชาติเงียบๆ บ้าง

สวัสดีปีใหม่นะครับ ขอให้มีความสุขกันทุกคน

ปล.บันทึกความทรงจำ “วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s